Mariusz Tarnaski "MariuszT"

Nareszcie! Dłuuugo na to czekałem i chyba się uda. Nie mogę kupić mieszkania (we wcześniejszym wpisie możecie przeczytać dlaczego) więc postanowiłem, że będę wynajmował.

Już od dawna żyłem w tym domu tylko dzięki nadziei, że uda mi się stąd wyrwać

Nie pomyślcie sobie, że mam tu jakieś piekło czy patologiczną rodzinę hehe Po prostu urodziłem się dość późno (mam siostrę starszą o 12 lat i brata starszego o 15 lat) i różnica pokoleń między mną a moimi rodzicami jest zbyt duża. Jestem też indywidualistą i mam chyba silny charakter przez co nie daję sobie narzucać woli i zdania innych co moim rodzicom bardzo się nie podoba Aaa długo by pisać Mam 23 lata (stuknie 1 marca) i najwyższa pora żeby iść na swoje.

Po nieudanej próbie wzięcia kredytu jedynym wyjściem okazało się wynajmowanie mieszkania. W czwartek wyszła gazeta, przeczesałem wszystkie ogłoszenia, kilka wybrałem. Podzwoniłem i jedna miła Pani powiedziała, że można zobaczyć już dzisiaj mieszkanie. O 18:30 byłem na miejscu. 50 m², dwa pokoje, kuchnia, łazienka i oddzielnie WC. Właścicielka bardzo miła, mieszkanie ładne i zadbane. Opłaty niewielkie. Ogólnie nie miałem się do czego przyczepić. Jakieś dwie godziny później zadzwoniłem i zaklepałem Musiałem się spieszyć, zainteresowanie było bardzo duże. Byliśmy tam nie więcej niż 10 minut i tylko w tym czasie właścicielka odebrała dwa telefony i umówiła się na kolejne spotkania.

We wtorek jadę dogadać warunki, załatwić sprawę z umową itd. Pani chyba troszkę się zdziwiła moim wiekiem, mam nadzieję, że nie zrezygnuje z wynajmu Co jakiś czas mam z tym problem. Ludzie uważają, że jak młody to na pewno nieodpowiedzialny, niesłowny, nie ma doświadczenia ani pieniędzy. Ciągle muszę udowadniać, że jest inaczej.

I wiecie co? Nie będę mieszkał sam Własne mieszkanie, ja i moja Ada Duże wyzwanie ale na pewno będzie fajnie Nie mogę się już doczekać