ręceprecz odtybetu

Punkt orientacyjny widoczny z odległości wielu kilometrów w każdym kierunku. Wznosi się trzynastoma kondygnacjami w górę niczym wielkie urwisko. Jego ściany są białe, z ogromną liczbą okien na różnych poziomach. Stoi na skalnej odkrywce geologicznej zwanej Marpori (Czerwone Wzgórze) ok. 90m powyżej miasta.

Nazwa Potala pochodzi od sanskryckiego słowa znaczącego „góra Buddy”. Songcen Gampo, buddyjski król Tybetu, w VII wieku n.e. zbudował w tym miejscu pałac. On również założył w mieście wielką świątynie Dżokang, która przyciąga zastępy pielgrzymów, jakby za sprawą gigantycznego magnesu duchowego.

Parę stuleci później piąty dalajlama, potem władca Tybetu, nakazał rozpoczęcie robót nad swoim pałacem w miejscu, gdzie niegdyś stała rezydencja królewska. Gdy w 1694 roku dalajlama zmarł, pałac nie był jeszcze gotowy. Aż do lat pięćdziesiątych ubiegłego wieku pałac pozostawał siedzibą rządu tybetańskiego.

Pałac Potala zbudowano z ziemi, kamienia i drewna, nie korzystając z wynalazku koła, które jeszcze nie było znane w Tybecie. Wszystkie kamienie i materiały trzeba było transportować na osłach lub ludzkich plecach. Rozległa budowla ma ponad 1000 pokoi, mieści podobno 10 tysięcy miejsc kultu i nie mniej niż 20 tysięcy posągów.

Pałac był zimową rezydencją dalajlamów aż do 1959 roku, kiedy to ostatni, czternasty dalajlama uciekł do Indii. Obecnie pałac pełni funkcję muzeum. Apartamenty prywatne dalajlamów znajdowały się wysoko pod szczytem budynku, gdzie żyli w izolacji od rzesz ludzkich. Z dachu mnisi ogłaszali pory modlitwy dmąc w czterometrowe rogi.

Większość budynku zajmowały biura rządowe, mieszkania licznego domowego personelu dalajlamy, w skład którego wchodzili wyłącznie mnisi, oraz szkoła zakonna. Były również sale do medytacji, biblioteki, zbrojownie, spichlerze i magazyny, izby tortur i loch, złowieszczo nazwany Jaskinią Skorpionów. Liczne kaplice i świątynie obfitują w rzeźby, malowidła ścienne, haftowane jedwabne draperie, kadzielnice i przedmioty obrzędowe. W sanktuariach palą się lampy, do których pielgrzymi tybetańscy przynoszą masło jaków, aby podtrzymywało ich płomień i wypędzało mrok ciemnoty. Można zobaczyć również mauzoleum piątego dalajlamy i wszystkich jego następców od siódmego do trzynastego. Ich stupy, czyli czasze mieszczące grobowiec, iskrzą się złotem i kamieniami szlachetnymi. Stupa trzynastego dalajlamy, zmarłego w 1933 roku, wykonana z lutego srebra, ma ponad 21m wysokości i jest wysadzana klejnotami.

Lhasa leży Himalajach na wysokości 3650 metrów. Powietrze jest tam bardzo rozrzedzone. Znaczną część ludności miasta stanowili do czasu chińskiej okupacji w 1951 roku mnisi buddyjscy. Pielgrzymi napływają tłumnie do świątyni Dżo-wo-khang, w której znajduje się słynny, inkrustowany klejnotami posąg Buddy ofiarowany Songcenowi Gampo przez jego chińską żonę. Na zachód od miasta znajduje się Norgbunglinka, czyli pałac klejnotów – od XVIII wieku letnia rezydencja dalajlamy. Można tam zobaczyć piękne freski i prywatne pokoje zajmowane kiedyś przez obecnego dalajlamę.